"Şimdilerde görüyorum ki kahve, alelade bir içecek derecesine indiriliyor. Kahvenin manasına saygısı olmayan, daha bıyığı terlememiş gençler, çoluk çocuk, olur olmaz yerde kahve içiyor. Buna fevkalade üzülüyorum. Kahve bir kola, meyve suyu, ayran yahut çay değildir. Özel anların içeceğidir ve bir ritüeli, bir adabı vardır. Yavaşlığın, dinginliğin, sohbetin, husisi bir keyif anının içeceğidir kahve. Bütün bunları taçlandıran hususi bir armağan gibidir.

Bu parçanın yazarının asıl yakındığı durum aşağıdakilerden..."

Son deneme sınavında karşlılaştığım bir soru. Lâkin öyle iç geçirerek okudum ki soruyu bir an koptum sınavdan, uzaklaştım gittim...
Bir kahvenin bu kadar derin anlamı olduğunu bir sınavda, sorunun başındayken öğreniyordum. Ne kadar büyük bir kayıptı. Lanet olsun, hayatımın 18 senesi boyunca bu gerçekten mahrum yaşamıştım. Böylesine önemli bir konuyu nasılda atlayabilirdim.

"Rakı, özel anların içeceğidir ve bir ritüeli, bir adabı vardır. Yavaşlığın, dinginliğin, sohbetin, husisi bir keyif anının içeceğidir rakı..."
Bak şimdi ne kadarda güzel oldu